De angst regeert

De uitdrukking ‘de angst regeert’ verwijst naar een situatie waarin angst de dominante factor is in het denken en handelen van mensen, groepen of zelfs hele samenlevingen. Het is een term die vaak wordt gebruikt om te beschrijven hoe onzekerheid, dreiging of gevaar kan leiden tot verlammende gevoelens en irrationele beslissingen. Hoewel angst een natuurlijke en soms nuttige emotie is die ons waarschuwt voor gevaar, kan het ook zijn dat deze emotie de overhand krijgt en het logisch redeneren overschaduwt.

De oorsprong van de term ligt in sociologische en psychologische observaties, waarbij wordt vastgesteld dat angst zich snel kan verspreiden binnen een gemeenschap, vooral in tijden van crisis of grote veranderingen. Wanneer angst regeert, worden mensen vaak wantrouwend, terughoudend en soms zelfs vijandig tegenover elkaar. Dit kan leiden tot het vermijden van risico’s, het afwenden van verantwoordelijkheid en het beperken van persoonlijke groei. Uiteindelijk heeft het een diepgaande invloed op hoe mensen zich voelen, denken en met elkaar omgaan.

Als je deze uitdrukking toepast op een voetbalteam dat al maanden geen resultaat boekt, zie je dat de angst om weer te verliezen steeds sterker wordt. Zodra een goed resultaat binnen handbereik lijkt, raken de spelers juist verlamd door spanning en onzekerheid. In plaats van vrijuit te voetballen, worden ze voorzichtig en durven ze geen risico’s te nemen, waardoor ze zichzelf eigenlijk in de weg zitten en het gewenste resultaat uitblijft.

Ook binnen Berkum 10 is het overduidelijk dat de sportvrienden zich momenteel in deze fase bevinden. Tijdens wedstrijden lijkt het vertrouwen in eigen kunnen verdwenen. Spelers aarzelen om initiatief te nemen en zoeken vaak naar zekerheid in plaats van naar creatieve oplossingen. Het plezier wordt overschaduwd door de angst om fouten te maken, waardoor het team in een soort collectieve kramp terechtkomt.

Vorige week werd een goede wedstrijd niet beloond en een 1-0 voorsprong onnodig weggegeven. Te krampachtig spel leidde tot onvermijdelijke fouten die afgestraft werden.

Afgelopen zaterdag was op sportpark de Vegtlust een heus weekend van, zoals de Duitsers het mooi noemen, “vorentscheidung”. Zowel Berkum 1 als Berkum 2 speelden tegen SDC uit Putten. Het 2e elftal kon bij winst officieus kampioen worden en ook het vlaggenschip kon een grote stap zetten naar het kampioenschap in de 1e klasse. Berkum 2 is het hele seizoen al onverslaanbaar en het is zonde, maar begrijpelijk dat kampioenmaker Manuel Schilder zijn carrière elders voorzet. Zou mooi zijn als hij dit jaar met zijn team wel het algehele kampioenschap binnen kan halen. Zijn opvolger krijgt wel een pittige uitdaging om de resultaten te evenaren.

Helaas werd het officieuze kampioenschap uitgesteld door een gelijkmaker in de blessuretijd. Het vlaggenschip daarentegen was voor de winterstop on zéér goede doen en heeft daar de basis gelegd voor de huidige voorsprong. Na de winterstop gaat het moeizamer, maar daar waar de sportvrienden steevast naast resultaat grijpen, sleept het eerste regelmatig een onterechte overwinning uit het vuur. Ook dit is kwaliteit en hoort bij een kampioen in spé. Zij wonnen met 2-1 door een doelpunt in de 89e minuut, mede door een rood aangelopen aanvoerder van de tegenstander die met direct rood de strijd moest staken.

De sportvrienden kregen dit niet allemaal mee, want zij waren bezig met de warming up voor de wedstrijd tegen FC Ommen. Dit team had ze in de uitwedstrijd op een geflatteerde 5-0 nederlaag getrakteerd, dus men was gewaarschuwd.

Doordat Rob nog steeds last heeft van de naweeën van de hersenschudding was Bram als keeper toegevoegd. En vanuit het negende werd Terence aan de selectie toegevoegd.

Bram, die voorafgaand een wedstrijd in Zwolle Zuid keepte, was vertraagd en zodoende startte de slet van het elftal, Thijmen, als keeper. Thijmen heeft dit seizoen al op meerdere plekken zijn kunsten vertoond, maar niemand weet waar zijn kwaliteiten in het veld nu echt liggen. Als wissel is hij overigens ongeëvenaard.

Vanaf de start van de wedstrijd bleek ook vandaag weer dat de sportvrienden voetballend beter waren dan de tegenstander. De verdediging, met man of the match Ane Marius, stond als een huis.

Na 10 minuten ging Matthijs, bezig aan zijn laatste wedstrijden bij de sportvrienden, goed door op rechts. Zijn schot werd gekeerd door de keeper, maar Joëll was scherp en met een echte spitsengoal zette hij de 1-0 op het bord.

Thijmen hield zijn doel schoon en werd vlak na de 1-0 vervangen door Bram. Ommen kreeg vervolgens een grote kans, maar 1-op-1 was Bram de overwinnaar.

De sportvrienden deden in deze fase voetballend de juiste zaken en waren op zoek naar een grotere voorsprong. En deze kwam er. Een prima pass werd door Terence op waarde geschat. En waar menig speler gelijk zou schieten, nam hij de bal goed aan uit de lucht, kapte de keeper uit en kon de bal daarna simpel in het lege doel schuiven. 2-0, een voorsprong en weelde die de sportvrienden heel lang niet hadden gehad.

En toen kwam de angst. Hoe gaan we deze voorsprong vasthouden? De patronen die een halfuur lang leidden tot goed voetbal en kansen waren ineens verdwenen. De helft wilde vooruit, de andere helft zakte in. Ruimtes werden groter en Ommen werd door toedoen van de sportvrienden sterker.

Drie minuten na de 2-0 was het daarom alweer 2-1. Slecht wegwerken in de verdediging leidde dit doelpunt in. En net toen iedereen dacht dat de voorsprong tot de rust zou blijven staan, was het Fedde die de bal ongelukkig in eigen doel schoot. Met een spits in zijn nek probeerde hij nog te redden wat er te redden viel. Enige troost is dat het anders voor de spits een koud kunstje was geweest de bal in het lege doel te schuiven.

Ruststand 2-2 en geslagen gezichten in de kleedkamer. Toch kwam daar geloof voor terug. We laten zien dat we kunnen voetballen en dat we niet onderdoen voor de tegenstander. De schouders gaan weer omhoog en met een aantal wissels wordt de 2e helft gestart.

Helaas kunnen we over het 2e bedrijf kort zijn. Slecht voetbal van twee kanten, waarbij het geloof bij Ommen sterker was dan de angst om te verliezen bij de sportvrienden. En het is een aloude sportwet dat als de angst regeert, je het deksel op de neus krijgt. En die wet ging vandaag ook weer op.

Een kwartier voor tijd denken de sportvrienden een goede aanval op te zetten. Met veel mensen voor de bal wordt balverlies geleden en een dieptepass van Ommen zet de aanvaller 1-op-1 met Bram. Dit keer wint de aanvaller en is de 2-3 een feit.

Van een echt slotoffensief kunnen we niet meer spreken en Robert Kersies, die een prima wedstrijd floot, vindt het rond 18.30 uur welletjes. Weer een onnodige verliespartij, maar dat telt niet in sport.

Zaterdag een wedstrijd bij ZAC. Ook een ploeg die moet heeft om punten bij elkaar te voetballen. Zou het de sportvrienden lukken om eindelijk uit de negatieve spiraal te komen? Misschien moeten ze in de leer bij Berkum 1 om dat laatste stapje in mentale volwassenheid te krijgen.

“Zijlijner”