Kansen zijn overal om ons heen, in het dagelijks leven net zo goed als op het voetbalveld. Ze vormen de momenten waarop alles even mogelijk lijkt, de poortjes waar het lot ons uitnodigt om een poging te wagen. In de wiskunde spreken we over de waarschijnlijkheid dat iets gebeurt, maar in het leven en in de sport draait een kans vaak om lef, inzicht en timing.
Om het begrip kansen echt te begrijpen, kun je het vergelijken met een wedstrijd van de sportvrienden in de kelderklasse. Stel je voor: een grijze zaterdagmiddag, kunstgras, de bal glibberig, en toch die ene keer dat de bal precies voor je voeten belandt. Juist dan moet je besluitvaardig zijn en toeslaan. Iedere speler krijgt zijn momenten, soms onverwacht, soms na eindeloos buffelen. Anderen blijven dromen van die ene mogelijkheid die ze niet grepen. Zo werkt het met kansen: ze komen, ze gaan, en alleen wie alert is en durft, ziet ze omgezet worden in succes.
Maar laten we eerlijk zijn: de sportvrienden van Berkum 10 zijn ware meesters in het creëren van kansen, alleen lijkt het net alsof er een onzichtbare kracht is die het doel steeds een paar centimeter verschuift. Week na week worden er aanvallen opgezet alsof ze in de Champions League spelen, maar de bal belandt vaker op veld 3 dan in het net waar hij hoort. Het is soms alsof de lat en de paal een abonnement hebben op de bal, en de keeper van de tegenstander zich thuis voelt in de hoofdrol van een slapstickfilm.
De resultaten van de afgelopen weken zijn daardoor toch wel wat zuurder dan nodig is. In plaats van een klinkende overwinning, staan we met lege handen en een hoofd vol ‘wat als’-momenten. Maar hé, ze zijn wel kampioen in kansen missen, dat kan ook niet iedereen zeggen! Misschien moeten ze maar eens een prijs voor de mooiste misser gaan uitreiken. Want bij Berkum 10 geldt: wie niet scoort, krijgt tenminste applaus voor de poging én de 3e helft is er niet minder gezellig om.
Toch is er één lichtpuntje dat niet onbenoemd mag blijven: de verdediging speelt dit seizoen als een hecht collectief. Waar de kansen voorin soms worden gemist, houden de mannen achterin de deur stevig op slot. Tegenstanders krijgen nauwelijks ruimte om gevaarlijk te worden en de tegendoelpunten zijn vaak op één hand te tellen. Het is dan ook niet zo vreemd dat de wedstrijden meestal met minimale verschillen verloren gaan, de verdediging geeft simpelweg weinig weg. Je merkt aan alles dat ze elkaar blindelings vertrouwen en dat maakt het spel van Berkum 10 stiekem toch een stuk stabieler.
Met deze kennis in het achterhoofd betraden de mannen van Berkum 10 het veld voor de ontmoeting met HTC 6. Deze tegenstander liet er geen twijfel over bestaan: een heuse trainer aan de zijlijn, kladblok in de hand en wissels die met militaire precisie werden geïnstrueerd, alsof ze midden in een eredivisiepot stonden. Zelfs de warming-up was van een niveau waarvan je denkt: dat zie je niet vaak in de kelderklasse.
Maar de sportvrienden van Berkum 10 laten zich niet zomaar imponeren. Zij zetten daar hun ongeëvenaarde teamgeest, onvervalste humor en het plezier van samen voetballen tegenover. Geen gelikte tactische besprekingen, maar vertrouwen op elkaar, een scherpe opmerking hier, een bemoedigend schouderklopje daar, en vooral: het besef dat elke kans, hoe klein ook, met lef en een beetje bluf benut kan worden. Zo blijft het voetbal voor Berkum 10 vooral een feest van samen doorzetten, kansen creëren en, wie weet, deze keer zelfs benutten.
Toch was er dit keer iets opvallends aan de hand: van de 26 spelers in de selectie en de doorgaans ruime opkomst de afgelopen weken, waren er nu slechts 14 spelers aanwezig. Kleine pijntjes speelden de ploeg parten, waardoor zelfs Kevin besloot aan te sluiten in de spits. Je moet wat als je selectie ineens is uitgedund, maar bij de sportvrienden draaien ze daar hun hand niet voor om. Met een beetje improvisatie en gezonde bluf stonden ze er, klaar om elke kans te grijpen die zich aandiende.
Met Rob op doel, werden Jeroen, Fedde, Jorick en Kelvin in de achterste linie opgesteld. Het middenveld was voor Tim, Cris en Bas. En de kansen moesten door Benjamin, Kevin en Karel afgerond worden.
Het begin van de wedstrijd werd getypeerd door aftasten. Geduldig werd er door de sportvrienden opgebouwd, waarbij de vrije man niet altijd gevonden werd. HTC stond verdedigend goed en probeerde de lange, bonkige spits te gebruiken om aanvallend gevaarlijk te worden. De achterhoede stond echter weer als een huis, waardoor kansen uitbleven.
De sportvrienden ontwikkelden ondertussen een licht overwicht, waarbij ze tot de vijandelijke zestien mooie aanvallen op de kunstmat toverden. Ook hier werden weinig kansen gecreëerd. Mede doordat de voorwaartsen veelal de diepte in liepen en de simpele afspeelmogelijkheden daardoor schaars waren.
Halverwege de 1e helft was er een zeldzame inschattingsfout van Jeroen waardoor HTC op voorsprong kwam. Een lange bal waarbij Jeroen twijfelt. Voor de stuit pakken, na de stuit, met de kop of niet? De bal stuitert ongelukkig over hem heen en de aanvaller van HTC schat deze fout op waarde. En waar hij de bal hard op doel wil schieten, wordt het een laf rollertje. Echter wel één die tergend langzaam in de lange hoek verdwijnt. Een doelpunt met enig fortuin, het fortuin dat de sportvrienden dit seizoen nog ontberen.
De sportvrienden gaan nog voor de rust op zoek naar de gelijkmaker en Bas had deze bijna gemaakt. Iedereen heeft de kopbal van Van Persie tegen Spanje op het netvlies. Tim, de uiteindelijke man of the match, gaf een afgemeten voorzet. Een bal uit de rug van Bas, maar met een perfecte timing kopt hij de bal op doel. De doelman staat aan de grond genageld, volgt de bal en ziet tot zijn geluk de bal centimeters over het doel gaan. Deze kans had een beter lot verdiend.
Zo wordt de rust bereikt met wederom een achterstand op het scorebord. In de rust is het Thijmen die als volleerd trainer het woord neemt. Er is weinig kritiek te benoemen op het spel, enige verbetering is om niet allemaal van de bal af te lopen, maar deze ook eens in de voeten op te eisen.
Met een aantal verse krachten wordt de tweede helft gestart. En HTC komt er nauwelijks nog aan te pas. De ene na de andere aanval wordt geduldig opgezet en uitgevoerd. Schoten gaan voorlangs of worden tot corner verwerkt. De eindpass is niet altijd zuiver, maar duidelijk is dat de sportvrienden zich niet neerleggen bij een nederlaag.
De kladblok-trainer van HTC gebruikt op dit moment alles om de wedstrijd te kantelen. In de kelderklasse mag je onbeperkt wisselen en daar maakt hij gebruik van. Na zo’n 23 wisselingen is deze verslaggever de tel kwijtgeraakt. Het zal het verzet van de sportvrienden nauwelijks breken.
Na weer een goed opgebouwde aanval wordt Kevin in de zestien gevonden. Vrij voor het doel heeft hij de 1-1 voor het intikken. Door het kunstgras geen excuus mogelijk voor een hobbel in het veld of een andere reden, maar deze kans wordt verprutst.
De laatste tien minuten gaan de sportvrienden nog aanvallender spelen. HTC wordt teruggedrongen en in de spaarzame omschakelingen falen ze hopeloos in het op slot gooien van de wedstrijd. Vlak voor tijd wordt Jorick hard op zijn enkel geschopt. De verder goed leidende scheidsrechter vond het niet nodig om dit met geel te bestraffen, waar menig sportvriend een rode kaart zelfs niet onlogisch had gevonden. Maar door de verder sportieve wedstrijd kan uw verslaggever toch wel leven met deze keuze.
Zuurder was het wel dat Jorick zelf verhaal ging halen bij de dader. Wat duw en trekwerk, aangevuld met de nodige krachttermen, leidde wel tot een gele kaart voor hem. De laatste minuten zouden de sportvrienden met tien man moeten afmaken.
Echte kansen volgen niet meer en HTC lijkt er met de zwaarbevochten winst vandoor te gaan. Diep in blessuretijd toch nog een corner. Iedereen mee, ook Rob. Laatste kans. Tim geeft de bal voor. Cris kan hem met de kop terug in de zestien koppen. Rob heeft niet het overzicht om de bal aan te nemen, maar kopt deze gelijk op doel. Deze bal kon weggewerkt worden door HTC en zij kregen hem niet in het leeggelaten doel.
En zo eindigde de tweede competitiewedstrijd ook in een onnodige nederlaag. De sportvrienden hebben nu een weekend rust en kunnen daarna op 11 oktober thuis de eerste punten proberen te pakken tegen IJVV 9.
En laten we wel wezen: als we terugdenken aan hoe de sportvrienden al in het begin mooie aanvallen op de mat legden, weten we dat er tegen IJVV 9 echt wat te halen valt. We hoeven geen glazen bol om te zien dat de mogelijkheden er liggen, een beetje fortuin en een scherp ingestelde linker kunnen het verschil maken.
Kortom, voor je het weet staan we samen te juichen voor het eerste punt, of wie weet zelfs meer, want op het veld zijn verrassingen nooit uitgesloten!
“Zijlijner”
