Strijdvaardigheid is het vuur dat mensen drijft om door te zetten, zelfs als de omstandigheden hen uitdagen of het pad onduidelijk lijkt. Het is de kracht om niet op te geven, om telkens weer op te staan en te geloven in de kracht van het collectief. Strijdvaardigheid betekent niet alleen vechten voor succes, maar ook leren van nederlagen en samen groeien naar een gemeenschappelijk doel. Het is een houding die energie geeft, verbindt en inspireert; de drijvende kracht achter elke grote prestatie.
De afgelopen jaren ontbrak deze eigenschap vaak bij de sportvrienden. Bij een tegenslag gingen de kopjes hangen, werd niet meer gestreden en gaven ze de wedstrijden makkelijk uit handen.
De 1e wedstrijd van het bekertoernooi werd dan wel met 2-1 verloren, de inzet en strijd van de spelers beloofde veel. Maar zoals het gezegde zegt: “Eén zwaluw maakt nog geen zomer”.
Het gezegde vindt zijn oorsprong in het oude Griekenland. Aristoteles gebruikte deze uitdrukking al om aan te geven dat één enkel veelbelovend teken nog geen zekerheid biedt op blijvende verandering. In de natuur verschijnt de eerste zwaluw als een voorbode van warmer weer, maar het betekent niet dat de zomer definitief is begonnen. Zo herinnert het gezegde eraan dat een enkel positief moment of succes niet direct wijst op een structurele ommekeer; geduld, volharding en meerdere tekenen zijn nodig om écht van een nieuw seizoen te kunnen spreken.
En zo mochten de sportvrienden op het late tijdstip van 17.15 uur aftrappen tegen IJVV 13. Dit team had de 1e wedstrijd met ruime cijfers gewonnen van sv Zwolle 3, 6-1. De sportvrienden konden dus hun borst natmaken en als ze zicht wilden houden op de volgende ronde, zou een overwinning wel eens noodzakelijk kunnen zijn.
Tijdens de jaarlijkse Berkumweek was het niet alleen op het veld genieten geblazen, ook buiten de lijnen lieten de sportvrienden van zich horen. Een groepje wist met scherpzinnigheid en verrassend veel parate kennis de pubquiz te winnen, het dak ging eraf toen de overwinning werd binnengehaald! Dat gaf alvast de juiste toon aan voor het eindfeest dat op zaterdagavond op het programma stond. En laten we eerlijk zijn: met drie punten op zak smaakt het feest net wat zoeter, klinkt het gelach wat luider en voelt de dansvloer nog uitnodigender.
Met een selectie van 17 man was de opkomst weer prima. De verdediging, aangevoerd door keeper Rob, bestond verder uit Thijmen, die zijn 1e minuten weer maakte en Eduard op de backpositie. Jeroen en Fedde stonden centraal.
Cris heerste weer centraal op het middenveld en werd door Emiel en Tim geflankeerd. De voorhoede bestond uit Niels, Benjamin en Karel.
De eerste helft ging gelijk op met IJVV. De sportvrienden hadden goed zicht op het spel van de tegenstander en elimineerden kansen voordat het kansrijk werd. Aan de andere kant zorgden Niels en Karel voor de nodige druk vooruit en dit leverde geen noemenswaardige, uitgespeelde kansen op. Toch waren het de sportvrienden die de leiding namen.
Bij een corner kreeg Karel een zetje, waardoor hij niet de kans kreeg de bal richting doel te koppen. De goed leidende scheidsrechter deze middag wees gedecideerd naar de stip. Dit tot verbazing van alles wat IJVV was.
Aanvoerder en de uiteindelijke man of the match Jeroen ging achter de bal staan. Hij schoot dit buitenkansje hard en hoog achter de keeper en zo kwamen de sportvrienden op voorsprong.
IJVV werd slechts één keer echt gevaarlijk in de 1e helft en dat hadden de sportvrienden aan zichzelf te danken. Een corner die simpel te verwerken was voor Rob, schoot toch tussen zijn handen door. Cris kon gelukkig met een atletische omhaal de bal alsnog opruimen voordat de instormende IJVV-spitsen de bal het laatste zetje konden geven. En zo prijkte na 45 minuten een voorsprong op het scorebord.
In de eerste helft was Niels in verband met lichte klachten al gewisseld en de andere wissels werden de 2e helft gebracht. Cris en Thijmen hadden andere verplichtingen en Eduard had nog last van zijn glorieuze pubquizoverwinning. Of eigenlijk meer van de fiets-in-greppel-actie na afloop.
Maar met frisse krachten werd de 2e helft gestart en door de vele wissels is het dan even zoeken naar de juiste invulling. IJVV daarentegen had besloten om hoger druk te zetten wat leidde tot chaos in de opbouw. De keren dat de sportvrienden er onderuit konden spelen, werd het ook gelijk gevaarlijk. Hoewel als zo vaak was de eindpass te slordig om tot echte grote kansen te komen.
De druk op de sportvrienden nam toe, maar een IJVV-er schoot te hulp. Herhaaldelijk klagen over beslissingen van de scheidsrechter zorgden voor een gele kaart en dus 10 minuten naar de kant. De sportvrienden kregen meer lucht en speelden weer rustig de bal rond op zoek naar de ruimte.
In de omschakeling was het Fedde die een aanval onschadelijk maakte, echter zonder de bal te spelen. Een overtreding die op het kelderklasse-niveau vaak voorkomt, maar zelden bestraft wordt. Toch vond de scheidsrechter het noodzakelijk om ook hier de gele kaart te trekken. Op basis van de spelregels een terechte beslissing. En dus werd het 10 tegen 10.
De storm van IJVV stak weer op en zij deden er alles aan om de gelijkmaker te produceren. Een bal achter de laatste linies gaf de spits gelegenheid om alleen op het doel af te gaan. Emiel probeerde nog te redden wat er te redden viel, maar kwam te laat en de bal verdween in de korte hoek, 1-1.
Met nog 20 minuten te gaan rook IJVV bloed en wilden ze de overwinning graag binnenslepen. En ook nu werden zij geholpen door de sportvrienden. Fedde kwam na zijn 10 minuten straf weer terug in het veld, maar maakte op het middenveld weer een aanval onschadelijk. Ook hier kreeg hij de gele kaart voor en daarmee dus rood. De sportvrienden moesten de laatste 12 minuten overleven met een man minder.
Uit tactische overwegingen werd Matthijs, ingevallen in de rust, gewisseld voor Eduard om de verdedigende balans weer terug te brengen. Het was vrouwen en kinderen eerst in deze fase en de hoop op een snelle uitbraak om de winst toch nog te stelen.
IJVV was veelvuldig in de 16 van Berkum te vinden. Een corner eindigde in één keer op de paal en Rob moest met kunst en vliegwerk een aantal keren ingrijpen. Dat daarbij de onnodig weggegeven rebounds niet verzilverd werden, was prettig. Nog één uitbraak kregen de sportvrienden, maar moegestreden was de weg te lang om echt gevaarlijk te worden.
En zo eindigde de wedstrijd in 1-1. De lijn van strijd leveren en niet opgeven werd doorgezet. Doordat SVI ook de 2e wedstrijd won, is het bekeravontuur voor de sportvrienden reeds voorbij. De wedstrijd bij sv Zwolle kan gebruikt worden als laatste oefenwedstrijd om nog meer ritme te krijgen. Een week later start de competitie bij ASC waar het 8e elftal de tegenstander zal zijn.
De feestavond van de Berkumweek was daarna nog een groot succes, hoewel het met 3 punten nog gezelliger was geweest.
“Zijlijner”
