Teleurstelling is een gevoel waar iedere sporter, hoe fanatiek of recreatief ook, vroeg of laat mee te maken krijgt. Voor de sportvrienden van Berkum 10 werd dit gevoel tastbaar tijdens de wisselvallige prestaties in de bekerpoule. Soms leek de overwinning binnen handbereik, dan weer bleef een bittere nasmaak achter na een onverwachte nederlaag. Toch schuilt er in teleurstelling ook een kans; het is de brandstof voor groei, het cement voor vriendschap en de spiegel waarin het ware karakter van een team zichtbaar wordt. Terwijl Berkum 10 een grillig parcours aflegde, groeide niet alleen de ervaring, maar ook het besef dat sport méér is dan winnen of verliezen: het is samen doorgaan, juist als het even tegenzit.
Zoals het ochtendgloren na een nacht vol stormen, begon er zich bij Berkum 10 een nieuw hoofdstuk te ontvouwen. De teleurstellingen uit de bekerpoule werden omgevormd tot waardevolle lessen: elke tegenslag bracht het team dichter bij elkaar, als schakels in een steeds hechtere ketting. Passie en strijd gloeiden op het veld, de samenwerking kreeg steeds meer vorm en onder de oppervlakte borrelde het geloof dat betere tijden onvermijdelijk zijn.
Met elke training en wedstrijd worden de contouren zichtbaar van een ploeg die groeit door weer en wind. Het spel word vloeiender, de vechtlust heviger, en in de gezichten van de spelers schitterde de hoop. Berkum 10 staat aan het begin van een periode waarin resultaten niet kunnen uitblijven, want de eerste tekenen zijn overal zichtbaar. En dat resultaat was meer dan welkom in de eerste competitiewedstrijd van dit seizoen.
Op sportpark Gerner wachtte ASC 8 als tegenstander. Werd er in het begin van de week nog gesproken van een mooie nazomerdag, begin de middag druilerig. Met wederom een brede selectie van 19 man, werd een plan gesmeed om ASC op de knieën te krijgen. Dat een brede selectie ook problemen met zich meebrengt, werd pijnlijk duidelijk toen bleek dat er te weinig tenues aanwezig waren. Tim en Marco besloten zich daarom vooralsnog niet om te kleden.
Met Rob wederom tussen de palen en Kelvin en Jeroen centraal achterin, werd de achterhoede door Michel en Timo compleet gemaakt. Op het middenveld stond Cris en hij werd door Thom en Henk geflankeerd en de voorhoede bestond uit Luuk, Karel en Benjamin.
De sportvrienden starten goed en durfden opbouwend steeds de vrije man in te spelen. ASC probeerde de opbouw wel te verstoren, maar samen met het middenveld werd hier simpel onderuit gevoetbald. De sportvrienden lieten ASC achter de bal aan lopen en de eerste aanvallende speldenprikken werden uitgedeeld. ASC daarentegen probeerde in de tegenstoot de ruimte achter de verdediging te vinden. En dat lukte éénmaal en direct stond de 1-0 op het scorebord. De middenvelder liep eerst nog langs 3 sportvrienden die hem geen strobreed in de weg legden en met een mooie steekpass zette hij de linksbuiten alleen voor Rob. En die had geen antwoord op de geplaatste bal onder in de hoek.
Een domper voor de sportvrienden, aangezien deze goal uit de lucht kwam vallen. Maar dit jaar is een tegendoelpunt niet het teken om de koppen te laten hangen. Sterker nog, het is brandstof om een stapje extra te zetten. En door goed doorzetten van Timo was het Kelvin die ook met een mooie steekpass de uiteindelijke man of the match Cris in scoringspositie kreeg. En dan is het een koud kunstje om de 1-1 te noteren.
De goed leidende scheidsrechter maakte in de 1e helft één foutje door onterecht een vrije trap toe te kennen op de rand van de zestien. Een handsbal van Michel had hij gezien, maar die bleef verbouwereerd achter. Een muur werd gebouwd en de verdediging stond op scherp. De vrije bal verdween echter in de goed gemetselde muur. Aan de andere kant kreeg Cris nog een grote kans. Een goed aangesneden corner kon vrij ingekopt worden. Helaas stond het vizier te hoog en daarmee was de ruststand van 1-1 een feit.
De bankzitters vonden dat er goed gespeeld werd en gaven aan dat ze niet in hoefden te vallen als er geen noodzaak was. Thom gaf aan dat hij wel naar de kant wilde en ook Benjamin zou het veld verlaten. Daniël en Matthijs zouden hen vervangen.
De start van de tweede helft werd vertraagd door een onweersbui die Dalfsen had gevonden. Een aantal klappen en daarbij forse regenbuien dreven over het sportpark. Toen de lichtflitsen verdwenen waren, werd de tweede helft in de stromende regen in gang gezet. Kunstgras en regen is overigens een prima combinatie en het spel golfde op en neer. De sportvrienden zorgden voor een overwicht in deze fase. De ene na de andere aanval stierf in schoonheid en de mogelijkheden leidden niet tot grote kansen.
Na 60 minuten begon het wisselen. Sportvrienden raakten vermoeid, maar met de brede bank was wisselen geen probleem. Bas kwam voor Cris en hij kreeg de grootste kans van de tweede helft. Wederom een corner die perfect op maat aankwam. Maar ook hier stond het vizier te hoog. De sportvrienden weten waar ze de komende tijd op moeten trainen.
En niet alleen koppen is het probleem, scoren in het algemeen blijft een aandachtspunt. Met nog tien minuten te gaan is het Jeroen die een aanval van ASC onreglementair onschadelijk maakt. Vrije trap op 25 meter van het doel. De aanvoerder van ASC besluit de bal hard langs muur te jagen, maar Rob heeft een antwoord. De bal gaat alleen niet naar de zijkant, maar vooral omhoog. De verdediging staat erbij en kijkt hoe de spits wel alert is om de bal op de achterlijn binnen te houden. De lage voorzet komt in een kluts terecht en een ASC speler weet de bal het laatste zetje te geven. De 2-1 is een feit en eigenlijk tegen de verhoudingen in. Maar met statistiek win je helaas geen wedstrijden.
De sportvrienden richten zich nog één keer op en gaan de laatste tien minuten alles of niet spelen. De cohesie is echter zoek. Te gehaast wordt gezocht naar kansen, het verzorgde spel is niet meer terug te vinden. En zelfs als een extra spits naar voren gestuurd wordt, weten we die niet te bereiken. ASC houdt eenvoudig stand en daarmee is toch de eerste nederlaag een feit.
Deze nederlaag? Ach, dat is gewoon een stempel in het plakboek. Volgende keer schieten we de ballen hopelijk niet meer mis en als het vizier straks eindelijk goed staat, knallen ze vanzelf weer raak. Dus kop omhoog, schouders recht en vooral: blijf samen lachen, zelfs als het even tegenzit, want met deze mentaliteit komt die overwinning vanzelf weer aanwaaien (met of zonder onweersbui).
Na de wedstrijd was er bij sponsor Terra Nautic een Van Guilik barbecue geregeld. Tot in de late uurtjes werd de wedstrijd opnieuw beleeft en geanalyseerd. We gaan zien of we de wijze lessen kunnen meenemen naar de eerste thuiswedstrijd tegen de buren van HTC.
“Zijlijner”
