De laatste wedstrijd van de Sportvrienden stond in het teken van afsluiten, maar ook van hoop. Het was een seizoen waarin goed voetbal lang niet altijd werd beloond met de drie punten die het team zo vaak verdiende. Toch lag er in deze slotwedstrijd nog iets op het spel: bij winst kon eindelijk die hatelijke laatste plek worden verlaten. Genoeg reden dus om nog één keer alles te geven.
Bijzonder was deze middag ook voor Matthijs, voor wie het zijn laatste wedstrijd bij de senioren was. Na maar liefst 24 jaar op de zaterdagvelden heeft hij besloten zijn weekenden anders in te gaan vullen. Daarmee komt een indrukwekkende en trouwe periode ten einde, waarin hij jarenlang een vast gezicht was binnen het team. Zijn afscheid gaf deze wedstrijd daardoor nog wat extra lading: niet alleen vanwege de stand, maar ook omdat er afscheid werd genomen van iemand die zo lang onderdeel is geweest van de club en de kleedkamer.
Alsof het afscheid van Matthijs nog niet genoeg lading gaf aan deze middag, nemen de Sportvrienden na dit seizoen ook afscheid van Timo, Jorick en Michel. Voor ieder van hen ligt er een andere reden aan ten grondslag: plezier dat elders wordt gezocht, mooie reizen die lonken en een studie die om aandacht vraagt. Het zijn keuzes die passen bij een nieuwe fase, maar binnen het team zullen ze zeker worden gevoeld. Want met hun vertrek verdwijnen niet alleen spelers van het veld, maar ook vertrouwde gezichten uit de groep, uit de kleedkamer en uit de zaterdagen zoals die jarenlang zijn geweest.
Wie dit seizoen in één term zou moeten samenvatten, komt al snel uit op: net niet. Met slechts één gelijkspel, drie overwinningen en achttien nederlagen zijn de cijfers hard, al vertellen ze niet het hele verhaal. Want de Sportvrienden waren bepaald niet wekelijks figurant in een treurspel. Sterker nog: bijna tien keer ging het mis met slechts één doelpunt verschil. Het verschil tussen een handvol extra punten en de onderste regionen was dus kleiner dan menig grensrechtervlag op zaterdag deed vermoeden. Het was een seizoen waarin het kwartje opvallend vaak de verkeerde kant op viel, alsof de voetbalgoden ergens in augustus al hadden besloten dat Berkum 10 dit jaar vooral karakter moest kweken. En dat is dan ook gelukt: als verliezen met kleine marge een kunst is, draaiden de Sportvrienden een seizoen op Champions League-niveau. Maar achter alle humor schuilt ook de realiteit dat deze ploeg vaak meer verdiende dan het kreeg.
Tegelijkertijd hoort daar ook de eerlijkheid bij die bij voetbal past. Je kunt wijzen op pech, op wedstrijden die net verkeerd vielen en op momenten waarop het dubbeltje telkens de verkeerde kant op rolde, maar na 22 wedstrijden liegt de stand zelden. Wie dan de rode lantaarn in handen heeft, staat uiteindelijk ook op de plek die het logische gevolg is van de uitslagen. Hoe zuur dat soms ook voelt, de ranglijst blijft de meest nuchtere scheidsrechter van allemaal.
Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen DVC uit Dedemsvaart op het programma. Uit werd na een flinke strijd de eindstand 6-3 voor DVC. Volgens de sportvrienden was DVC een van de betere ploegen uit de competitie en hadden zij meer recht op het kampioenschap. Maar ook hier liegt de ranglijst niet.
Vanuit het 8e werden weer de nodig spelers toegevoegd aan de uitgedunde selectie. En keeper Martijn stond ook deze laatste wedstrijd weer onder de lat. De woensdag ervoor nog glansrijk kampioen geworden met zijn eigen team, maar niet te beroerd om de sportvrienden te helpen. En ook Justin sloot de 2e weer aan.
Over de wedstrijd kunnen we kort zijn. DVC was in alles scherper, beter en handiger. Ze werden wel in het zadel geholpen door een discutabele strafschop. Dit buitenkansje werd in de 20e minuut gretig uitgepakt. Toen de scheidsrechter voor de rust floot, stond er al een 0-3 tussenstand op het scorebord. De sportvrienden hadden de linies niet goed op elkaar aangesloten en met die ruimte werd door DVC goed omgegaan.
De uiteindelijk man of the match, Matthijs, had twee keer een kans om zijn afscheid extra speciaal te maken. Zijn schoten waren echter niet tussen de palen.
In de rust werd het systeem omgegooid. De 4-4-2 werd omgezet naar 4-3-3 om meer duidelijkheid in het spel te krijgen. Dit leidde tot meer evenwicht in het spel en de sportvrienden creëerden zelfs een optisch overwicht. Nadat DVC de 0-4 had gemaakt, kwamen er plots diverse kansen voor de sportvrienden. Justin wist twee keer te scoren, de rest strandde zoals vaker dit seizoen in schoonheid.
De publiekswissel voor Matthijs was een mooi moment en zowel sportvrienden, tegenstanders en publiek gaven hem een terecht applaus.
De technische commissie is nu aan zet om de gaten in de selectie te dichten. Het scouten is begonnen en volgend jaar zal er weer een mooi team van sportvrienden aan de start verschijnen.
Als ze het voetbal van dit jaar mee kunnen nemen en daar scorend vermogen aan toevoegen, kan het niet anders dat er volgend jaar een veel beter klassering bereikt gaat worden!
“Zijlijner”
