Groundhog Day is een jaarlijkse traditie die vooral in Noord-Amerika bekend is. Op deze dag komt een bosmarmot uit zijn hol tevoorschijn; als hij zijn schaduw ziet, voorspelt men nog zes weken winter, maar als er geen schaduw is, zou de lente vroeg beginnen. Het evenement wordt vaak met veel humor en folkloristische festiviteiten gevierd.
De gelijknamige film Groundhog Day uit 1993 is een komedie met Bill Murray in de hoofdrol. In de film beleeft zijn personage, een cynische weerman, telkens dezelfde dag opnieuw in het stadje Punxsutawney. Door deze herhaling wordt hij gedwongen na te denken over zijn eigen gedrag en levenshouding, wat leidt tot een humoristische maar ook diepzinnige zoektocht naar persoonlijke groei en verandering.
Groundhog Day markeert op symbolische wijze het begin van het voorjaar. Voor veel mensen is dit een moment van hoop en verwachting, waarin men uitkijkt naar langere dagen, zachtere temperaturen en de eerste tekenen van nieuw leven in de natuur. Het feest laat zien hoe tradities kunnen bijdragen aan een gevoel van verbondenheid en optimisme aan het einde van de winter.
Met het voorjaar in aantocht merk je dat alles weer een beetje gaat leven: de zon schijnt vaker, de dagen worden langer en je krijgt vanzelf zin in wat nieuws. Dat geldt eigenlijk ook voor het seizoen van de sportvrienden. Samen heb je weer heel wat meegemaakt, van spannende wedstrijden tot grappen langs de lijn. Nu het seizoen richting de ontknoping gaat, kijk je terug op mooie momenten, maar stiekem ben je ook al benieuwd naar wat het volgende seizoen gaat brengen. Nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen en opnieuw lol op het veld: de lente is het perfecte moment om vooruit te kijken en samen te dromen over wat er allemaal nog kan komen.
De sportvrienden zijn dan ook alweer aan het kijken naar de selectie voor komend seizoen. De constante in dit geheel is het inpassen van eigen jeugd en spelers die al jaren bij Berkum spelen of in de wijk wonen. Het vlaggenschip had dit beleid ook, al was het zéér kort. Eigen jeugd moest doorstromen, ongeacht de resultaten. Na een degradatie en waarschijnlijk dit seizoen een promotie verder, verlaat deze eigen jeugd massaal de club en worden weer externe spelers ingevlogen. Voor de club en het niveau misschien noodzakelijk, maar structureel beleid is blijkbaar lastig vol te houden.
Bij de sportvrienden blijven ze wel consequent, ook leidt dat tot een plek op de ranglijst waar je liever niet bivakkeert. Slechts twee spelers zouden theoretisch recht hebben op een reiskostenvergoeding, maar Hattem en Dalfsen is nog net te dichtbij om daarvoor in aanmerking te komen. Het kopen van spelers is voor de sportvrienden dan ook uit den boze. Zoals het er nu uitziet zal er in de selectie van de sportvrienden komend jaar ook weinig veranderen en dat brengt ons terug bij Groundhog Day.
De resultaten dit seizoen zijn ook prima te vangen in deze traditie. De sportvrienden worden wakker op zaterdag, pakken hun tas, gaan naar de club en komen daar samen. Op de kattenbelt wordt gekeken naar de wedstrijd die daar aan de gang is, handen worden geschud of een boks gegeven. We mogen de wei weer in. We kleden om, bespreken de opstelling en het strijdplan en doen iets wat lijkt op een warming-up.
Dan start de wedstrijd en blijkt dat we voetballend best goed voor de dag komen en vaak meekunnen met de tegenstander. Vervolgens hebben we moeite om gecreëerde kansen om te zetten in doelpunten en de tegenstander heeft daar minder moeite mee. In de kantine heerst steevast een gevoel van: er had vandaag meer in gezeten, maar we staan vaak met lege handen.
Kortom: het “Groundhog-seizoen” in een notendop.
Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen Nieuwleusen op het programma. Dit team draait bovenin mee en in de uitwedstrijd konden we goed meekomen. Na een 2-1 achterstand hing de 2-2 in de lucht, maar viel de 3-1 tot opluchting van de mannen in oranje.
Met een wederom krappe selectie werd de wedstrijd begonnen. En ook vandaag weer het beeld dat de sportvrienden prima kunnen voetballen. Het eerste halfuur werd er compact gespeeld en kansen gecreëerd. Karel had een lob die te kort bleek, Luuk miste een riante 1-op-1 en anderen kregen ook mogelijkheden.
Aan de andere kant was Nieuwleusen een enkele keer gevaarlijk, maar kregen we het deksel op de neus door een persoonlijke fout. Tegenstanders schijnen deze fouten efficiënter af te straffen dan de sportvrienden dat doen.
Goed doorzetten van Niels, weer terug van een oefening voor volk en vaderland, zette de 1-1 op de borden, maar vlak voor rust werd matig verdedigen weer afgestraft. De goed leidende Gerben Schurink floot voor de rust met een tussenstand van 1-2.
De tweede helft werd er volop gewisseld. Man of the match Thijmen kwam centraal achterin te staan, een plek waar hij niet vaak speelt, maar hij hield zich heroïsch staande.
Toen Fedde, door werk helaas pas later aanwezig, ook kon aantreden, stond het al 1-3.
De sportvrienden gooiden alle schroom van zich af, schakelden naar 3-4-3 en draaiden nog eenmaal de duimschroeven aan. Bij de spaarzame uitvallen van Nieuwleusen stond Nathan paraat en Michel had besloten dat iedereen die hem voorbijging gegarandeerd een zachte landing voorgeschoteld kreeg. De bal viel voorin echter niet goed en ook Justin, die vijf minuten voor tijd nog inviel, kreeg de bal niet langs de keeper.
En zo eindigde de zoveelste Groundhog Day als verwacht: voetballend goed mee kunnen komen, maar het verschil zit hem in de beslissende momenten.
Komende zaterdag reizen de sportvrienden weer af naar IJ.V.V. om het dit keer op te nemen tegen het 8e team. Een oude bekende waar in het verleden de nodige oefenpotjes tegen gespeeld zijn en een trouwe deelnemer aan de nederlagentoernooien van de sportvrienden. Zal het tij keren en in plaats van Groundhog Day een Praagse lente starten? U leest het komende week.
“Zijlijner”
