De sportvrienden van Berkum 10 stonden afgelopen weekend tegenover WVF 9, een team dat bekend staat om zijn stevige spel en tactische discipline. De wedstrijd beloofde van tevoren al een spannende confrontatie te worden, waarbij beide ploegen gebrand waren op de overwinning. Ondanks het frisse weer en de druk van het publiek, gingen de spelers met goede moed het veld op, vastberaden om hun effectiviteit te laten zien en de punten bij te schrijven.
Op kelderklasse niveau wordt vaak gedacht dat inzet en gezelligheid belangrijker zijn dan puur talent, maar juist die onverwachte uitblinker kan het verschil maken. Een technisch begaafde speler die op het juiste moment een slimme actie inzet of een steekpass geeft, kan een wedstrijd volledig kantelen. Talent zorgt er niet alleen voor dat kansen worden gecreëerd, maar tilt het hele team naar een hoger niveau, waardoor zelfs op zaterdagmiddag op een hobbelig veld het verschil tussen winst en verlies door één geniale ingeving bepaald kan worden.
Bij WVF zijn er twee spelers die zich duidelijk onderscheiden. De aanvoerder is niet alleen een echte leider die het team op sleeptouw neemt, maar strooit ook constant met slimme passjes die de tegenstander het nakijken geven. Daarnaast is de spits een scherpschutter die zonder pardon elke fout van Berkum weet af te straffen, waardoor WVF altijd gevaarlijk blijft.
De sportvrienden zijn dus gewaarschuwd en ze hadden slechts 13 man beschikbaar om de wedstrijd te spelen. Dat betekende dat elke speler scherp moest zijn, want wisselen was nauwelijks een optie en elk foutje kon direct afgestraft worden.
De laatste twee wedstrijden was het trouwens alsof de sportvrienden een abonnement had genomen op snelle tegendoelpunten. Nog geen vijf minuten gespeeld en hoppa, bal in het eigen net – je zou haast denken dat het een vooropgezet plan was om zo snel mogelijk achter te staan, zodat er in ieder geval iets te doen viel. Deze zaterdag was het heilige doel dan ook: het tegendoelpunt zo lang mogelijk uitstellen. De keeper had zelfs voor de grap een stopwatch meegenomen, en riep bij elke geslaagde minuut zonder tegengoal enthousiast: “Weer een minuut dichter bij de clean sheet, jongens!” Maar ja, met WVF’s superspits in de buurt voelde dat toch een beetje als dweilen met de kraan open.
En zo was het ook nu weer dat binnen de 20 minuten de 1e tegengoal een feit was. De sportvrienden waren prima aan de wedstrijd begonnen en hadden een aantal open afstandsschoten, maar het vizier stond niet op scherp. Fedde werd op het middenveld onreglementair aan de kant gezet, maar de scheidsrechter zag er geen overtreding in. De slimme spits kon alleen op Rob af, maar die toonde aan dat hij 1-op-1 nog steeds scherp te kunnen handelen en zo als winnaar uit de bus te komen. Helaas was er bij de corner die volgde miscommunicatie in de verdediging en werd de bal matig weggewerkt. Daardoor kon er een nieuwe voorzet volgen die door de aanvoerder ingeschoten werd. Het was geen fantastisch schot, maar doordat deze van richting veranderd werd, belandde deze toch in het doel en was de 0-1 een feit. Een tegenslag voor de sportvrienden, maar gezien het spel was er nog van alles mogelijk.
Met Marco, die ook zijn schoenen weer eens aangetrokken had, als aanvalsleider werd er verzorgd voetbal getoond. Dat hij uiteindelijk man of the match werd, zegt genoeg over zijn basiskwaliteiten die toegevoegd werden aan de soms te druistige en te beperkt communicerende ploeggenoten.
En toch was het WVF dat een fout in de opbouw genadeloos afstrafte. Michel verloor de bal en de spits kwam nu wel als winnaar uit de 1-op-1 en schoof de bal netjes onder de keeper door.
En toen voor de rust ook de 0-3 viel, werd duidelijk dat dat de sportvrienden een hard lesje effectiviteit kregen. Voetballend kunnen ze prima mee, maar op de beslissende momenten gaat het mis. Daarentegen weet WVF juist wel op het juiste moment de juiste beslissingen te nemen.
In de rust wordt het positieve benadrukt en gekeken naar de aandachtspunten.
Het heeft weinig effect op beeld van de wedstrijd. De tweede helft wordt een kopie van de eerste. De sportvrienden zijn voetballend zeker niet de mindere, maar WVF is simpelweg slimmer en effectiever.
En dat voetbal een contactsport is werd pijnlijk duidelijk bij een botsing tussen de spits van WVF en Rob die een voorzet onderschept. De ongelukkige botsing leidt tot een bloedneus en achteraf een lichte hersenschudding. Hij keept de wedstrijd wel uit en moet nog 2 doelpunten incasseren. Luuk redt de spreekwoordelijk eer van de sportvrienden en met een 1-5 nederlaag is het wonden likken.
Komende zaterdag staat de uitwedstrijd bij ZAC op het programma. Gezien de blessuregolf is het de vraag of er een representatief elftal opgesteld kan worden.
“Zijlijner”
