Het is even geleden dat het voetbal in Nederland hinder ondervond van de winter. Dit jaar is het echter al een aantal keer de reden geweest voor het niet doorgaan van wedstrijden. In de Keuken Kampioen Divisie werden duels afgelast door sneeuw en ijzel, maar ook in de kelderklasse waren velden niet altijd bespeelbaar.

De sportvrienden vinden dit niet heel erg; voetballen in een voorjaars- of zomerzonnetje is immers veel leuker dan wedstrijden rond het vriespunt.

Afgelopen weekend konden ze echter gewoon de kunststofwei op. Een uitwedstrijd bij buurman HTC stond op het programma. Dit team is bijzonder: kwaliteiten van een echt kelderklasse-elftal, maar wel de grootheidswaanzin van een Champions League-deelnemer. Een ploeg die met de 7e plek in de reserve 6e klasse eigenlijk nog te hoog staat, maar toch de beleving heeft dat ze de beste zijn.

An sich geen slechte eigenschap, vertrouwen in jezelf en je team kan leiden tot grootse prestaties. Echter, of je in een klasse waar je niet kunt degraderen moet werken met een kladblok waarop uitvoerig looplijnen, tactische aanpassingen en een vernuftig wisselbeleid beschreven staan, de plank niet ietwat misslaat, laat ik aan de lezer over. Brengt het resultaat en speel je mee om de knikkers, dan is er nog wat voor te bedenken. Maar de wedstrijden van HTC zullen – net als die van de sportvrienden overigens – de media niet halen.

De thuiswedstrijd werd nipt met 0-1 verloren, waarbij de sportvrienden de bovenliggende partij waren maar een aantal opgelegde kansen niet konden verzilveren. Voor de wedstrijd werd er daarom gehamerd op een scherpe start: er was wat te halen.

Op het kunstgras van HTC, in een flauw zonnetje, was het goed voetbalweer. Met veel meegereisde supporters begonnen de sportvrienden voortvarend aan de wedstrijd, maar gedurende de eerste helft werden ze steeds slordiger in het spel. HTC kreeg een optisch overwicht, zonder direct gevaar
te stichten. Mede door het goede opstellen van de verdediging, waar de uiteindelijke Man of the
Match Thimo zijn tegenstander compleet in de zak had.

Aan de andere kant beproefde Luuk met een schotje zijn geluk. Waar iedereen een spelhervatting van de keeper verwachtte, dacht die er anders over. Klassiek voor het eerder beschreven niveau liet hij het zachte schot tussen handen en benen doorglippen. Velen hebben het doelpunt daarom niet eens gezien, maar de 0-1 voorsprong was een feit.

HTC had veel balbezit, maar op een diagonaal schot op de kruising na werden ze niet gevaarlijk.

In de rust werd de degelijkheid geroemd, maar ook gewaarschuwd voor te afwachtend voetbal. Met een aantal wissels werd de tweede helft gestart. Het spelbeeld bleef gelijk: HTC had balbezit maar kon er niets mee uitrichten. De sportvrienden probeerden in de omschakeling gevaarlijk te worden, maar de eindpass was vaak niet goed.

In de 60e minuut kregen de sportvrienden een vrije trap. Kevin legde deze perfect op het hoofd van Joëll. Die liet zien dat hij uitstekend kan timen, torende boven alles en iedereen uit en knikte de bal achter de keeper: 0-2. Niets leek erop dat HTC op eigen kracht bij machte was om de wedstrijd te kantelen.

Toch kreeg HTC in minuut 70 een vrije bal op een interessante plek. Of de muur niet goed stond of dat iemand opsprong – de lezingen lopen uiteen. Feit is dat de bal simpel langs de paal binnengeschoten werd. HTC kreeg weer hoop en bij de sportvrienden kroop de twijfel in het team. Die twijfel leidde tot een volgende tegengoal. Slecht ingrijpen aan de linkerkant gaf de aanvaller de kans voor te geven. Met enig fortuin kwam de bal bij de spits terecht, die er wel raad mee wist: 2-2. Puntverlies lag weer op de loer. Gezien het spelbeeld was een gelijkspel een goede weergave geweest.

De wedstrijd was echter nog niet gespeeld. Bij een team dat zichzelf gruwelijk overschat, is een grensrechter vaak een belangrijke schakel.

Laten we eerlijk zijn: geen enkele zaterdag in de kelderklasse is compleet zonder de verschijning van een ‘grensrechter’ die toevallig familie, buurman of vaste kroegmaat van een van de spelers is. Deze vlaggende vrijwilligers zijn ware illusionisten. Ze zien buitenspel waar zelfs de VAR een bril voor nodig zou hebben en zwaaien met hun vlag op het moment dat het spel eindelijk lekker loopt. Menig doelpunt is in de kiem gesmoord door een arm die sneller omhoog ging dan de spits kon sprinten, terwijl er bij een duidelijke uitbal ineens een discussie ontstaat over het begrip ‘lijn is lijn’. Ach ja, zonder deze partijdige vlaggenzwaaiers zou de kelderklasse haar charme verliezen – en zouden we misschien zelfs op basis van eigen kwaliteit moeten winnen. En dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Zo ook deze middag. In de laatste minuut van de reguliere speeltijd wordt Quinten gezocht met een lange bal. Hij komt uit de rug van de verdediger, neemt de bal aan op de borst en laat hem op zijn voet vallen. Precies op dat moment – het moment dat de grensrechter doorheeft dat er een grote kans ontstaat – gaat de vlag omhoog. Mooi op tijd, zullen we maar zeggen.

Quinten gaat door, prikt de bal langs de keeper en de goed leidende scheidsrechter wijst overtuigend naar de middenstip. Heel HTC begint te schreeuwen en de grensrechter klaagt steen en been. Met enige tegenzin besluit de scheidsrechter toch het verhaal van de grensrechter aan te horen. Wat er exact gezegd is, weet bijna niemand, maar de goal wordt alsnog afgekeurd.

Vervolgens maakt de scheidsrechter nog een kleine fout. Hij roept aanvoerder Jeroen naar de middenstip om uitleg te geven over de afgekeurde treffer. Op dat moment besluit HTC echter de vrije trap wegens buitenspel snel te nemen. Jeroen, normaal geposteerd in de verdediging, staat niet op zijn plek. De man die hij zou dekken krijgt de bal en schiet deze binnen. In plaats van een 2-3 voorsprong blijven de drie punten bij HTC.

De sportvrienden speelden niet hun beste wedstrijd van het seizoen, maar op deze manier verliezen is zelfs kelderklasse-onwaardig.

De competitie wordt op 21 februari hervat met de uitwedstrijd tegen koploper DVC, die reeds drie keer is afgelast. Daardoor staat ook op 28 februari deze wedstrijd op het programma, maar dan in Zwolle. Een goed moment om zes punten toe te voegen aan het totaal.

“Zijlijner”