Op een typische zaterdagmiddag, toen de zon net een beetje durfde door te breken, stonden de sportvrienden van Berkum 10 oog in oog met hun grootste uitdaging van het seizoen: een uitwedstrijd tegen de ongenaakbare koploper DVC in Dedemsvaart.
Hoewel Berkum 10 op papier maar liefst 26 man sterk is, bleek het opnieuw een hele opgave om voldoende spelers bij elkaar te krijgen voor deze uitwedstrijd. Blessures, weekendjes weg en last-minute afmeldingen gooiden roet in het eten, waardoor het team met moeite een elftal kon vormen. Gelukkig schoten een aantal spelers van Berkum 8 en 9 te hulp, zodat het veld toch gevuld kon worden en de wedstrijd doorgang kon vinden.
Bij aankomst op het sportpark viel direct op hoe ruim opgezet het terrein was: overal om ons heen lagen voetbalvelden, alsof we een ware voetbalstad binnenreden. Toch lieten de velden qua kwaliteit flink te wensen over; het gras was hobbelig en vochtig. Geen wonder dat de wedstrijd al meerdere malen afgelast was. De gebouwen oogden grauw en doen denken aan de sfeer van Dresden net na de oorlog, alsof de tijd er stilstond en renovatie nooit had plaatsgevonden. Het gaf het geheel een wat troosteloze, maar tegelijkertijd unieke uitstraling die de toon zette voor de middag.
De sportvrienden konden de borst natmaken. Koploper DVC tegen een ploeg die onder in de ranglijst bungelde; het beloofde een pittige strijd te worden waarin de sportvrienden zich moest vastbijten om niet volledig overlopen te worden. Iedereen wist dat er geen ruimte was voor gemakzucht, want de underdogpositie maakte het team alleen maar strijdlustiger.
Met een verstevigd middenveld was het de bedoeling DVC op te vangen en in de omschakeling toe te slaan. Het was zaak om de boel achterin dicht te houden en van daaruit een resultaat te halen.
Dit spelconcept kon echter binnen de minuut de prullenbak in. DVC combineerde goed en de sportvrienden waren nog niet wakker. En zo was het voor de spits een koud kunstje om de 1-0 achter Janou te schieten.
Dat DVC niet voor niets bovenin meedraait werd al snel duidelijk. Het was in deze fase aan Janou te danken dat de score niet snel hoger opliep. Toch was het deze Janou die met een zeldzame inschattingsfout een hoge bal niet vastkreeg. De 2-0 was een feit. Ondertussen bleek dat de spelers van DVC ook geniepige overtredingen niet schuwden. Eerst werd Kevin Baak vakkundig de wedstrijd uit geholpen en ook Karel moest de strijd staken na een tik op de enkel. En toen ook de 3-0 viel, begonnen de koppies al wat te hangen.
Aan de hand van een hardwerkende man of the match Cris, rechten de sportvrienden toch de rug.
En toen 10 minuten voor tijd Tom met goed doorzetten koppend voor de 3-1 zorgde, was er weer geloof dat er toch een resultaat mogelijk was. Met deze ruststand werd de kleedkamer opgezocht.
Door het uitvallen van spelers en een aantal pijntjes bij andere spelers, werd besloten dat Rob de tweede helft toch onder de lat zou gaan staan en Janou naar de aanval verhuisde.
Na de rust kwamen was de wedstrijd meer gelijkwaardig. Toch liep DVC door een mooi diagonaal schot en een strafschop uit naar 5-1.
De mooiste aanval was wellicht toch voor de sportvrienden. Een goed opgezette aanval speelde de achterhoede van DVC uit elkaar. Cris had zich goed gepositioneerd om de voorzet binnen te schieten.
En toen Janou ook de 5-3 maakte met nog 10 minuten te spelen, was de aansluiting nabij. Maar DVC speelde de wedstrijd vakkundig uit en wist zelfs nog éénmaal het net te vinden.
Wederom een nederlaag van de sportvrienden, maar tegen deze ploeg is dat geen schande. Komende weekend staat de uitwedstrijd bij IJVV 9 op het programma. Benieuwd of ze met hun eigen team spelen of dat het halve 2e wederom acte de presence geeft.
“Zijlijner”
